พระตถาคตเจ้าทรงทราบโลกทั้งปวง แยกธาตุเป็นอเนกต่างๆ กันตามความจริง คำว่า โลก แปลว่าสิ่งที่สลายไป ดังวิเคราะห์ศัพท์ว่า ลุชฺชตีติ โลโก แปลว่า สิ่งที่สลายไป ชื่อว่าโลก ดังจะพึงเห็นได้ว่า สิ่งต่างๆ ที่เราเรียกว่าโลกนั้น ไม่มีคงทนถาวรตลอดไป ต้องสลายไปในที่สุดทุกอย่าง เพราะโลกเป็นสังขารอย่างหนึ่งๆ คือเป็นสิ่งที่ผสมปรุงแต่งขึ้น เมื่อเป็นเช่นนี้จึงตกอยู่ในลักษณะ ๓ อย่าง ได้แก่ มีความเกิดขึ้นในเบื้องต้น มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปในท่ามกลาง มีความสลายไปในที่สุด